Werkwijze / Behandelingen

De meeste verschijnselen die duiden op parodontitis kunnen afwezig zijn. Daarom wordt ontsteking van het tandvlees met een zogenaamde pocketsonde opgespoord en gemeten. De pocketsonde wordt in de pockets rondom alle tanden en kiezen geschoven: als daarbij een (kleine) bloeding optreedt, is het tandvlees ontstoken. Als daarnaast geen pockets dieper dan 3 mm worden gevonden, is er sprake van gingivitis. Als er pockets worden gevonden die bloeden en daarnaast verdiept (= 4mm) zijn, is er sprake van parodontitis. Ook wordt vastgesteld of tanden en kiezen al losstaan door het botverlies. Er wordt gekeken of het tandvlees is teruggetrokken en waar tandplak en tandsteen op de tanden en kiezen zit. Deze gegevens worden genoteerd in een zogenaamde parodontiumstatus.

In combinatie met de metingen in de parodontiumstatus, wordt op de röntgenfoto's vastgesteld hoeveel kaakbot verloren is gegaan door de ontsteking in het tandvlees. Op basis van deze gegevens kan dan per tand of kies worden gekeken wat de vooruitzichten (prognose) zijn. Daarmee kan er een voorstel voor de behandeling worden opgesteld en de volgorde waarin die zou moeten worden uitgevoerd (eerste consult).

Na een eerste fase van niet chirurgische behandeling wordt het resultaat bekeken in een herbeoordeling. Verschillende opties kunnen dan worden bekeken: een chirurgische ingreep kan een optie kan of het starten van nazorg bij de mondhygiënist.

“Innovatieve
behandelingen door
een interdisciplinaire
aanpak.”